Visit

SAIL reporter dag 2

20 November 2015

Na een bijzondere eerste dag was het vandaag tijd voor dag 2 -je verwacht het niet-. Ik heb echt bijna niet kunnen slapen door de adrenaline; welgeteld drie uur. “Ik kan dit doen, deze mensen quoten. Ik wil dit bezoeken op dat moment.” Je hebt een fucked-up gevoel: eigenlijk ben je KAPOT, maar door de adrenaline sta je te springen. Heb je nu energie, of ben je compleet gesloopt? Antwoord: gewoon doorgaan.

Donderdag is de rustigste dag op SAIL: geen drukte meer van de SAIL-In, maar ook niet vol met weekendmensen. Ik dook om half 10 de Veemkade op om de Tall Ships te bezoeken. Behalve dat de zon de foto’s opvrolijkte, was het ook nog aangenaam ‘rustig’ -voor wat je überhaupt nog rustig kunt noemen- en stond je binnen een minuut op de Tall Ships. Na het bezoek van Stad Amsterdam besloot ik mij vooral te richten op de bezoekers en de impressies. De fotografen die namens SAIL op pad waren, maakten toch wel foto’s van de schepen en de massa. Oja, en ik ging ook het eten keuren, want ik had nog niet ontbeten.

De Oranjehaven is overigens ook de place to be binnen SAIL: hier liggen de meeste Tall Ships en is daarmee het hart van SAIL. Op Java-eiland staat er een reuzenrad en de Telegraaf Viewpoint voor de mensen die de lucht in willen, en wordt er door de Staatsloterij ook het NK Waterfietsen georganiseerd. Kinderen kunnen hier (leren) zeilen met Delta Lloyd of lekker spelen in het zand op het Pirateneiland van de ING. De Oranjehaven is eigenlijk al dagvullend. Wanneer je de kades afloopt -de oranjeroute-, ben je al ruim 5 kilometer onderweg. Genoeg om vermoeide poten, uuh voeten, te krijgen.
Sail

Periscope

Ik mocht overigens zelf ook in het reuzenrad. Wederom: ik kan wel foto’s gaan maken, maar dat doet elke SAIL-fotograaf toch al. Ik pakte deze gelegenheid om te periscopen. Zo’n 60 mensen ‘nam ik mee de hoogte in’. Met Periscope het is heel makkelijk om mensen van buiten het evenement te betrekken in de beleving van SAIL en zo te enthousiasmeren. Hoewel de kwaliteit niet briljant is –het moet immers niet direct je internetbundel en accu opzuipen– kun je er toch veel mee laten zien. Het mooie aan Periscope is ook dat mensen, indien ingelogd, direct kunnen reageren. Zo worden er snel vragen gesteld, feedback gegeven en gezellig gebabbeld. Het is aan jou natuurlijk om te beslissen of je hierop reageert, maar laat het duidelijk zijn dat het goed werkt voor waardering als je de dialoog aangaat.

Het toffe is dat ook veel internationale mensen inhaken. Natuurlijk al die Tall Ships, maar vooral ook de grootte van het evenement trekken de aandacht. In diverse talen –lees: gebrekkig Engels– mocht ik uitleggen wat we eigenlijk zagen en wat de bedoeling was. Ook zag ik telkens dezelfde namen binnenkomen van enthousiaste SAIL-fans. Zo ook mijn ouders, vader en moeder Niehoff, die elke keer trots de iPad erbij pakken om hun dochter te zien. Maar gelukkig ook mensen buiten mijn familiekring om. Mensen gaan je volgen in de hoop op meer.

Wat ik stiekem ook tof vond, is het enthousiasme waarmee ik uitzond. Ik was voor het evenement als de dood voor het spreken in de camera. Ik ben daar niet zo’n held in. Nu ging ik los. Ik praat me rot en beleef er ongelooflijk veel plezier aan. Na SAIL moet ik toch maar even aan de slag met mijn eigen Periscope-strategie! Ideeën toevallig?

Mietig mensje

Na het reuzenrad liep ik nog even over Java-eiland, at weer eens een frietje, bekeek hoe BN-ers aan het waterfietsen waren op het NK Waterfietsen, om vervolgens tussen wat mariniers te wachten op de perspoot die mij en andere reporters terug naar het perscentrum zouden brengen. Gelukkig hadden we allemaal tijd over om zo toch nog een tour over het IJ te maken. En daar ben ik achteraf zó blij om, want een uur lang beleefde ik non-stop een kippenvel moment. Je moet je voorstellen: 25 graden, zon, geen wolkje en heel veel bootjes en Tall Ships. Alles was zó mooi! Een sloep vol zingende dames, een pendelbootje met spitskool erop, echt van alles dreef er rond. Iedereen was in extase en bleef vrolijk naar elkaar zwaaien. Er komen tegelijkertijd zoveel indrukken op je af, dat je even niets meer weet te zeggen en gewoon geniet. Mag ook wel, toch?

KENSINGTON! (en Miss Montreal)

Net zoals gister zat mijn shift er om 15:00 uur op. Maar zie je mij dan keurig om 15:00 uur naar huis gaan? En dat terwijl hier zoveel moois gebeurt? En dus bleef ik nog even om het een en ander te typen en te twitteren. En dit was geen slechte beslissing, want er bleken kaarten over te zijn voor SAIL Music Marina van vandaag waar Miss Montreal en Kensington op zouden treden. Dat vind ik dus helemaal geweldig, want ben een enorme fan van Kensington.

Met de persboot werden we erheen gebracht. Dat scheelde in ieder geval heel veel gereis dan wanneer we de veerboot moesten nemen. Live waren Miss Montreal en Kensington oorverdovend goed. Het podium dreef op het IJ en daarvoor was er de mogelijkheid om met een sloepje aan te meren. Verder waren er tribunes voor de zitplekken.

Los op Kensington! #Amsterdam #SAILAmsterdam2015 #SAIL2015

Een video die is geplaatst door Lisa (@hierislisa_) op

Op meerdere plekken hingen televisieschermen voor wie het podium toch te ver weg vond. Beide artiesten speelden een uur dat werd afgesloten door een spectaculaire vuurwerkshow.

De Oranjehaven deed haar naam gisteravond eer aan. #SAIL2015 Een foto die is geplaatst door SAIL AMSTERDAM (@sailamsterdam2015) op


Ik weet van voor niet meer dat ik van achter leef, of andersom, of iets anders. Deze dag was zó lang en zó bijzonder, dat ik het gevoel had dat ik 2 dagen in 1 had geplaatst. Slapen is zonde, maar helaas wel nodig om de komende dagen nog te kunnen meekrijgen. Maar mijn huis is saai en stil; het enige waar ik nog aan kan denken is het evenement. Al die mensen, al die boten, feestjes, activiteiten, festiviteiten, eten (niet geheel onbelangrijk). Slapen is er niks bij. Nouja, toch maar een poging wagen dan…

sail reporter
[mc4wp_form id=”3386″]

Comment (1)

Leave a Reply