Inspire

Paaz, het boek dat je raakt?

16 February 2014

paazOok boeken gaan wel eens viral, en daar was ‘Paaz’ van Myrthe van der Meer één van. ‘Paaz’ is een boek die ze uit eigen bevindingen heeft kunnen schrijven waarbij er een heel compleet inzicht wordt gegeven over depressies.

Samenvatting Paaz

Als Emma van de ene op de andere dag opgenomen wordt op de paaz, weet ze één ding zeker: hier is een fout gemaakt. Ze heeft namelijk een leuke baan, een geweldige vriend en een goed leven, dus dat ze dood wil kan dan toch geen probleem zijn?

Het is het begin van Emma’s zoektocht door de absurde wereld van de psychiatrische kliniek met al haar regels, pillen en diagnoses – een zoektocht naar de uitgang, maar boven alles een zoektocht naar zichzelf. Tijdens haar reis langs vreemde patiënten en nog vreemdere therapeuten, depressieve kerstballen en onverwachte vriendschappen, begint Emma te beseffen dat ze hier niet voor niets zit, en dat zij de enige is die kan bepalen of, maar vooral ook hóé ze ooit de paaz weer verlaat.

Mijn mening

Paaz is schokkend, onthutsend en geeft een complete visie over het hebben van een depressie. Wat gaat er in iemand om wanneer ze continue dood wil? Iemand die niet beter weet dan dat zij dood wil. Het is overigens wel een zwaar boek. In principe gaat het gehele verhaal over depressie, je kut voelen en dood willen. Myrthe van de Meer schrijft zelf heel luchtig en met her en der humor. Dat maakt het boek goed te volgen. Het verhaal is niet zozeer eentoning, maar erg zwaar beladen.

Wat ik wel erg sterk had, was dat het even duurde voordat ik echt in het verhaal kwam. Het begin is erg eentonig: ze zit op de paaz en het is daar gewoon heel kut. Klaar. Later in het verhaal doen er zich wat ontwikkelingen voor waardoor je benieuwd raakt naar het verloop van de mensen. Wel wordt er her en der van de hak op de tak gesprongen, zoals het feit dat Emma ‘opeens’ in de paaz zit, en dat Emma ‘opeens’ bezig is met het afscheid nemen -oh, ze mag naar huis. Uh oké.– . Daar had wel enkele zinnen tussen gemogen als toevoeging.

Conclusie

Dit boek raad ik echt aan, omdat het een blik geeft in de wereld van depressies. Al is het maar om mensen in je omgeving met een depressie beter te kunnen begrijpen en dus ook te helpen. Het boek is niet zo dik (352 kleine pagina’s), dus prima in één week uit te lezen.

Comments (3)

  • Laura Reply

    16 February 2014 at 17:55

    Dit lijkt me een heel mooi boek, maar ik durf het niet te lezen omdat ik bang ben dat het te herkenbaar is, haha. Misschien toch eens doen! Het klinkt goed namelijk.

    • Lisa Niehoff Reply

      19 February 2014 at 17:02

      Hey Laura!
      Ach, je kunt het altijd lenen bij de bieb, en het dan weer terugbrengen als je het te confronterend vindt. Het is rustig geschreven, dus ik zou zeggen: probeer het gewoon. Wie weet steek je er wat van op!

  • Boekenschatje Reply

    6 April 2014 at 12:39

    Ik heb dit boek ook gelezen, maar kwam er niet door. Ik vond het behoorlijk saai. Gelukkig had ik het alleen maar uit de bieb gehaald.

Leave a Reply