Challenge

Help, ik wil (weer) bloggen!

30 April 2016

Soms kan ik mijzelf zó voor de kop slaan. En dat doe ik dan ook, zoals nu. Begin dit jaar heb ik namelijk een doel gesteld. Geen wens, maar echt een doel, dan wel niet een uit te voeren droom: A Feelgood Life wordt groot. Veel kwalitatieve artikelen -met elk een eigen onderwerp en niet zomaar wat ge-blabla- waardoor de hiervoor ingerichte homepagina en elke maand lekker vernieuwd uitziet. Inspiratie creëren en delen. Het doel was duidelijk, de resultaten ook. De contentkalender was tot aan de nok toe gevuld met onderwerpen waar ik wel wat over kon en wilde vertellen.

Verandering in schema

Hoewel ik op een dag 100 nieuwe onderwerpen had opgeschreven voor de komende paar maanden, wist ik dat ik niet over alle 100 zou gaan schrijven. Research doen, schrijven, het artikel finetunen en er een fatsoenlijk artikel van maken kost nu eenmaal veel tijd.

Toen in februari beide opdrachtgevers aangaven andere plannen te hebben dan met mij verder te gaan, leek behalve te gaan solliciteren een paradijs aan blogtijd te komen. ‘S ochtends een sollicitatie versturen en ‘s middags een blog schrijven. Ik vond het geen straf.

Het bleek echter dat werk mij meer was gegund dan ikzelf durven vermoeden en voordat ik het wist, was mijn week vijf volle dagen opgevuld met langdurige klussen. Hoera! Ik kan vol aan de bak! Dit is zo’n 1,5 maand geleden gestart, wat wil zeggen dat ik al even lekker bezig ben. Ik ben 40 uur aan het werk voor opdrachtgevers waarbij er nog zo’n 16 uur aan reistijd bij komt. Wanneer ik thuiskom, wil ik veelal gewoon rust. Niks aan mijn hoofd, geen gekakel in mijn oren. Koken, eten, Netflix aan of een boek erbij. Heerlijk! Ook mijn weekenden zijn lekker gevuld met vrienden, uitje en natuurlijk mijn liefde.

Help, ik wil bloggen!

Prima allemaal, tot vandaag. Het kriebelt namelijk al twee dagen dat ik de blogger in mij heb weggestopt. Verstopt; het bestaan ervan heb ontkent. Heb ik dáárvoor zoveel tijd in mijn blog gestoken? Ik heb zoveel te vertellen! Ik geloof in de potentie van deze site. Niet bloggen om het bloggen, maar inspiratie delen met elkaar! Want we willen toch allemaal lekker in ons vel zitten?

Het nieuwe werken; samen social media plannen schrijven in de file met @hierislisa_

Een foto die is geplaatst door Joyce Goverde (@joycegoverde) op

Leer van een pro!

Ik vroeg Raymond Snijders om zijn tactiek. Raymond is een enthousiaste tweep die ik al járen volg op Twitter. Hij is een pro in bloggen, is mede-grondlegger van de wekelijkse Twitterchat #blogpraat en weet als geen ander hoe het blogwereldje werkt en wat erbij komt kijken. Ook bij hem wist ik dat hij elke dag blogt. En ja, hij doet dat gewoon. En ook hij heeft gewoon een fulltime baan en zelfs een heel gezin -dat laatste heb ik dan weer niet-. Maar hoe vind je de kracht om het elke avond te doen? Raymond: “Haha, ik ben me niet bewust van een speciale werkwijze, ofzo. Het is een combinatie van fijn vinden om te schrijven en een drive om dat te (blijven) doen ook al heb ik er geen tijd voor. Ik push mezelf wel heel erg om 17 blogposts te schrijven elke maand. 17 is arbitrair overigens, maar lijkt voor mij het aantal dat ik kan halen zonder mezelf helemaal in de stress te krijgen. Ik gebruik onder andere feedreaders en dus RSS-feeds om blogs en nieuwssites te volgen en dat geeft vaak ideeën. Bewaar die in Pocket. Feedly en Inoreader voor de input en Pocket is dan mijn ‘moodboard’ waar flarden van ideeën in zitten voor blogposts. Het bedenken van een onderwerp is voor mij vaak het uitdagendste. Uitwerken ervan gaat me redelijk makkelijk af vervolgens. En voor de rest, een beetje OCD, veel koffie en veel te weinig nachtrust om stug door te gaan, soms tegen beter weten in.”

Voor iemand die claimt niet echt een werkwijze te hanteren, vertelt hij toch wel duidelijk hoe hij het aanpakt. Ik ben sowieso altijd wel onder de indruk van Raymond, hij schrijft fijn en zijn onderwerpen worden vaak wel elders opgepakt. Op zijn blog las ik een artikel over zijn blogdoelen in 2012. Elke dag een blog. Het werd een heuse challenge op Twitter. Onder #iederedagbloggen deden meerdere bloggers meer. Meedoen met zo’n challenge, waarbij je anderen op de hoogte houdt van de vorderingen, is een goede motivatie om te gaan bloggen. Ik opper het idee om het weer te lanceren.

“Iedere dag bloggen heeft me in 2012 wel helemaal uit mijn blogdip gehaald, ja! Geleerd dat jezelf pushen echt kan werken.”

“Er moest en zou een blog gepubliceerd worden elke dag. Zonder compromis van blogposts als ‘Vandaag geen tijd, dus maar een foto.’ Ik heb er 400 getikt in 2012 en het verrassende was dat mezelf pushen, betere stukjes opleverden. ”

bloggen plannen

400? Now you got me. Mijn doel is 100 per jaar. Dat leek mij al een mooi, haalbaar doel. 400 blogs betekent 1,09589 blog per dag om precies te zijn.

“Hoewel ‘elke’ dag 1 tot 3 uur schrijven echt moordend was. Ik heb het in 2013 dan ook echt los moeten laten. Ik zie mezelf nog zitten elk weekend, elke feestdag en vrije dag. Ja, dat was ronduit pittig. Het gezin was er ook niet blij mee,” aldus Snijders.

Ook Hendrik-Jan de Wit haakt in. “De truc is simpel: gewoon elke dag bloggen en vandaag beginnen. Niet te hoge doelen stellen en langere verhalen over meer dagen smeren. Ik blog sinds 2007 elke dag en sinds 2010 twee blogs per dag. Een gedicht en een ‘gewone’ blog.”

‘Gewoon doen’ is de keyword.

Dagdoel! Go go go

Het gebeurt vaker dat ik mijzelf doelen stel, ook op het gebied van bloggen. Veel daarvan behaal ik, sommige hebben sturing nodig, en sommigen bleken gewoon te weinig prioriteit te hebben. Nu heb ik weer zo’n moment dat ik mijzelf wakker moet schudden. Maar bij deze ga ik mijzelf weer pushen: mijn doel ga ik visualiseren, op de wc hangen -ik heb hier een moodboard hangen- en mijzelf hierdoor continue bewust van maken. Verder is het ‘gas op de lolly’: elke dag 700 woorden schrijven die bijdragen aan een artikel op AFL. Dat kan bijdragen aan een artikel van 500 woorden of dat van 1.400 woorden.

Maak het haalbaar

700 woorden per dag schrijven is natuurlijk een grappig, leuk ideetje, maar het gaat er juist om dat het elke dag gerealiseerd wordt. Onderwerpen heb ik de komende 5 jaar genoeg, daar zit geen moeilijkheidsgraad in. Dus de tweede vraag die ik mijzelf stel: hoe ga ik het uitvoerbaar maken? Als je daar veel andere dingen voor moet laten, weet je al dat het lastig wordt. Ik weet dan genoeg: ain’t gonna happen. Ik vind bloggen heerlijk en zo moet het ook voelen, niet als iets wat moet gebeuren.

Het is het makkelijkst als je van schrijven een ritueel maakt. Ik ken eigenlijk geen blogger of auteur die zomaar wat gaat schrijven zonder stramien of eigen regels. En daarom plan ik vanaf heden vaste momenten in. Om 6 uur gaat de wekker en zorg ik dat ik binnen een half uur ben aangekleed en mijn gezicht heb gerepareerd -oef, half uur is aan de krappe kant!-. Mijn kleding leg ik de avond van te voren klaar, dus dat scheelt ‘s ochtends al driekwartier piekeren!
Half 7. Ik pak mijn ontbijt, warm water -schijnt goed voor de darmen te zijn dus ik probeer maar wat mee- en klap mijn laptop open. Aangezien ik altijd wel drafts heb staan waaraan verder gewerkt kan worden, kan ik zo aan de slag. Om half 8 moet ik de deur uit zijn, waardoor ik driekwartier heb om te typen. 700 woorden typen lukt dan niet, maar des te minder hoef ik onderweg of ‘s avonds te doen.

Weg met moeten!

Als het gaat om bloggen, moet ik niks, maar wil ik het. Ik gebruik te pas en te onpas het werkwoord ‘moeten’. “Ik moet dit. Dat moet gedaan worden.” Enzovoort, enzovoort. Cut this crap! We moeten niks, want we wíllen. Ik wíl drie artikelen per week, ik wíl een levendige site, ik wíl inspiratie bieden. Punt. En zo moet het ook voelen. Hierover ontstaan trouwens al snel discussies op Twitter. Raymond: “Wachten op het zen-moment waar inspiratie, tijd en gelegenheid bij elkaar komen werkt voor mij niet” Ook online jurist Charlotte Meindersma werkt liever met een deadline: “Bij kwamen de goede verhalen juist door die druk. De blogs die ik snel schrijf, doen het juist goed.”

#elkedagbloggen

Ondanks dat de blogchallenge van Raymond en Elja uit 2012 stamt, vind ik het niet eens zo’n gek idee om er zelf mee aan de slag te gaan. Waarom? Een challenge -ik deed eerder al 52-challenges- levert ontzettend veel inzichten op. Door het te delen, haken andere mensen in met hun inzichten en tweeps. Het levert veel op! Ook wil ik meer uit mijzelf halen en door mijzelf op deze manier een duwtje in de rug te geven, hoop ik veel meer te bereiken.

Komende weken neem ik jullie uiteraard mee in mijn uitdaging. En mede-bloggers: deel gerust jullie ervaring, want dat is meer dan interessant om te lezen.

En nog een laatste tip van Raymond:

Comment (1)

  • Puck Reply

    4 May 2016 at 08:55

    Ik ben wel zo’n blogger die maar gewoon is begonnen. Inspiratie is dus ook vaak ver te zoeken. Misschien ook maar eens zo’n planning bedenken…

Leave a Reply